Poród

Po każdym skurczu muskuły macicy oddają częściowej relaksacji, ale za każdym razem stają się coraz krótsze. Powoduje to, że cieśnina macicy coraz bardziej się wzmacnia. Periodyczne skurcze uzyskają zwykle aż do momentu, gdy średnica wentyla przesmyków macicy przybędzie przynajmniej 10 cm.

W trakcie tego etapu porodu pospolita mamuśka zwykle przechodzi specyficzną sekwencję zmian trybu. Na początku zwykle jest nader podniecona. Później, gdy skurcze stają się silniejsze i bardziej smętne, niewiasta staje się skupiona i skoncentrowana. Pod sam koniec etapu większość mam doświadcza rodzaj zastoju umysłowego objawiającego się trwałym strachem, że poród się nie uda, lub że one go nie tolerują. Objaw ten jest tylko dobrym znakiem, że kończy się już pierwszy etap porodu.

Najprostszym rodzajem przyspieszania pierwszego etapu, zazwyczaj najdłuższego w całkowitym procesie porodowym, jest utrzymywanie kobiety w ruchu tak długo jak długo jest ona jeszcze w stanie spacerować.